« به سلامت

سلامت پاسخش همان بخشش است. بازهم در راهی، امروزت به هیچ، دیروز و دگر روزگارانت چه شد. همان سه هفته، همان سه شب، همان سه ساعت. روزگار می خواهد بگوید تو هم می توانی. با امید اطرافت را که بنگری، راه بسی فراخ است. این هم چون سایر خطایگان، پرداختی بود در راه دل. بخششی هرچند اینک پرتردید اما بی عیب. اینست که باید استوار باشی و آنرا به دست آریدی. به گمانم همه چیز اینک پایان یافته. ما تمام، من آغاز، تو آغاز، او آغاز. سالی دگر، نگاری ساده دیگر. می دانم کمی پیش روی همه چیز را خواهی گرفت. آغازی دیگر اما.

نظری بدهید

نام

ایمیل

وب سایت