« آتش عشق
۰
- ای دل اگر از خواب پریشان به در آیی
آتش زنی و شاد و خرامان ز در آیی
زنهار که با عشق شوی همدم و همسوی
زآنرو که روی خار و پریشان و در آیی
هیهات از آن پسته شیرین زمانه
سخت است اگر گیری و خواهی که بر آیی
با بی خبران راز دل و رشته افکار
گفتن نتوان کرد که از پای در آیی
هر سوی همین مرکب دوار
رو سوی یکی کن که از این ورطه در آیی
جانا سخن عشق همین آتش تنهاست
گر جان طلبی وز پی جانان به در آیی
