« نیمه شب

شب که از نیمه گذشت

چو صدایت بنمود

بار غم بود مرا

که صدایت بربود

جامی از می در دست

خنده ات دل بربود

پسته ها می خوردم

چشمکت جان بربود

چون به دستت دادم

نای تن را بربود

نای من نای نبود

تا صدایت بنمود

دل به آن ره دادم

که دلت دل بربود

نظری بدهید

نام

ایمیل

وب سایت